BARDZO ISTOTNA OPINIA RZECZNIKA TSUE O SANKCJI KREDYTU DARMOWEGO!

Problem był bardzo praktyczny - co ma zrobić sąd, gdy konsument domaga się zwrotu kosztów kredytu, wskazując na wybrane braki informacyjne w umowie? Czy sąd ma oceniać wyłącznie te zarzuty, które podnosi konsument, czy też powinien sam z urzędu poszukać wszystkich innych błędów zamieszczonych przez kredytodawcę w umowie, o których klient nie wspomniał? 

Odpowiedź Rzecznika jest jednoznaczna i bardzo korzystna dla konsumentów. Trybunał uznał, że Sąd ma bezwzględny obowiązek zbadania całej treści umowy z urzędu pod kątem tego, czy bank zamieścił w niej jasno wszystkie wymagane prawem informacje. Musi zweryfikować również te uchybienia, których konsument nie podniósł w swoim żądaniu wobec instytucji finansowej.

To stanowisko to logiczna kontynuacja prokonsumenckiego orzecznictwa TSUE (w tym znanej sprawy Radlinger). Rzecznik przypomniał fundamenty - konsument jest słabszą stroną wobec banku, ma mniejszą siłę przetargową i wiedzę. Aby zrównoważyć tę nierówność, prawo unijne narzuca na sąd obowiązek aktywnej interwencji. Co ważne, sądowy obowiązek weryfikacji umowy dotyczy wszystkich obowiązków wynikających z ustawy o kredycie konsumenckim. Wyrok Trybunału dobitnie pokazuje, że przeciwne stanowisko kredytodawców, było błędne!


Aleksandra Ostręga adwokatka